1. Jakość języka urzędowego a konsekwencje prawne:
a) podstawy prawne stosowania poprawnego języka urzędowego – które ustawy nakładają na administrację publiczną obowiązek posługiwania się poprawnym językiem?
b) język urzędowy a prawidłowość decyzji administracyjnych – czy rzeczywiście język ma znaczenie? – orzecznictwo sądów.
2. Gdzie tkwi problem? Czynniki kształtujące język urzędowy współczesnej administracji publicznej:
a) błędy w korespondencji urzędowej – które z powszechnie używanych form uznawane są za nieprawidłowe?
- pleonazmy, tautologie – tylko i wyłącznie, potencjalne możliwości itp.
- błędy składniowe, kalki – z wyjątkiem, czy za wyjątkiem?
- odmiana nazwisk i nazw miejscowości,
- błędy stylistyczne – czy i kiedy dopuszczalny jest styl potoczny?
- błędy ortograficzne – nadużywanie wielkiej litery,
- skróty i skrótowce, nazwy aktów prawnych – DzU czy Dz. U.?
- błędy interpunkcyjne – znaczeniotwórcza rola przecinka.
3. Nowe tendencje w języku urzędowym i metody poprawy jego jakości:
a) sposoby bezpiecznego upraszczania przekazu – kilka prostych i skutecznych metod, dzięki którym pisma urzędowe stają się czytelne dla każdego adresata;
b) zasady redagowania pism urzędowych, w tym decyzji administracyjnych – jak pisać, żeby osiągnąć zamierzony cel i pozostawić dobre wrażenie, czyli jak życzliwie i uprzejmie wyrazić nawet bardzo stanowcze stanowisko czy negatywną decyzję.
4. Wskazówki techniczne, które sprawią, że nasza korespondencja będzie wzorem dla innych:
a) struktura i niezbędne elementy pisma urzędowego – czy podpis musi być czytelny?
b) zabiegi redakcyjne poprawiające estetykę pism;
c) etykieta językowa w wypowiedziach o charakterze oficjalnym;
d) formy zwracania się do adresata w komunikacji urzędowej;
e) korespondencja reprezentacyjna, kurtuazyjna – co nadal jest w dobrym tonie, a co jest już anachronizmem?
f) krój czcionki i układ pisma – zasady typografii w papierowej i internetowej korespondencji urzędowej.