Mieszany Kariera i predyspozycje 40 pytań ok. 20 min 8 obszarów

Test asertywności – czy potrafisz stawiać granice w pracy?

Czy potrafisz powiedzieć „nie”, wyrazić odmienne zdanie i utrzymać swoje stanowisko bez agresji i poczucia winy? Sprawdź swój profil asertywności w pracy.

Kategoria: Kariera i predyspozycje

Rozpocznij test Jak działa test?

Po teście otrzymasz

✓

Wynik ogólny

Podsumowanie w skali 0–100.

✓

Profil obszarów

Wyniki dla poszczególnych kompetencji.

✓

Mocne strony i obszary rozwoju

Wskazanie elementów, na których warto się skupić.

Test asertywności ma charakter kompetencyjny. Zawiera sytuacje z pracy, w których trzeba chronić granice, odmówić, wyrazić opinię, poradzić sobie z presją lub przeprowadzić trudną rozmowę.

Co sprawdza test?

Test obejmuje osiem obszarów: stawianie granic, odmawianie, wyrażanie opinii, reagowanie na presję, reagowanie na krytykę, formułowanie próśb, trudne rozmowy oraz równowagę między szacunkiem do siebie i innych.

Dla kogo?

Dla pracowników, specjalistów, menedżerów i osób, które chcą lepiej komunikować własne potrzeby i granice w środowisku zawodowym.

Jak działa test?

Test zawiera 40 scenariuszy jednokrotnego wyboru. Każda odpowiedź ma punktację kompetencyjną od 0 do 4. Najwyżej punktowane są zachowania, które najlepiej łączą jasność, ochronę własnych granic, odpowiedzialność za własne stanowisko i szacunek dla drugiej strony. Nie jest to klasyczny test wiedzy z odpowiedziami „dobrze” i „źle”.

Część testowa

Odpowiedz zgodnie z tym, jak działasz naprawdę

Nie szukaj odpowiedzi „idealnej”. Najbardziej użyteczny wynik otrzymasz wtedy, gdy wybierzesz odpowiedzi najlepiej opisujące Twoje rzeczywiste zachowania i decyzje.

pytań

Twój postęp

Uzupełnij wszystkie wymagane pytania

0 / 40

Instrukcja

W każdym pytaniu wybierz odpowiedź najbliższą temu, jak rzeczywiście zachowałbyś się w opisanej sytuacji. Nie wybieraj wariantu tylko dlatego, że brzmi najbardziej poprawnie lub profesjonalnie. Odpowiedzi mają punktację kompetencyjną od 0 do 4, a wynik pokazuje profil zachowań w ośmiu obszarach asertywności. Test ma charakter rozwojowy, nie diagnostyczny.

Jedna odpowiedź wymagane

Osoba o znacznie większym doświadczeniu przedstawia opinię, z którą się nie zgadzasz. Co robisz?

Mówię wprost, że doświadczenie nie oznacza nieomylności. Wyrażam odmienne zdanie dopiero, gdy ktoś inny zrobi to pierwszy. Mówię, że mam inne spojrzenie, przedstawiam swoje argumenty i pytam o jej przesłanki. Zakładam, że prawdopodobnie ma rację i nie dyskutuję.

Jedna odpowiedź wymagane

Klient nalega na obietnicę terminu, którego nie jesteś pewien. Co robisz?

Podaję najbardziej prawdopodobny termin i wyraźnie zaznaczam, co jeszcze wymaga potwierdzenia. Podaję ambitny termin, żeby nie stracić klienta. Odmawiam podania jakiegokolwiek terminu. Podaję szeroki zakres dat, żeby się zabezpieczyć.

Jedna odpowiedź wymagane

Znajomy z pracy prosi Cię o pomoc przy zadaniu w dniu, który przeznaczyłeś na własny ważny projekt. Co robisz?

Odmawiam krótko i kończę rozmowę. Zgadzam się, ale liczę, że następnym razem on pomoże mnie. Mówię, że dziś nie mogę pomóc, ale wskazuję termin, w którym mogę wrócić do tematu. Pomagam, bo odmowa mogłaby zostać odebrana osobiście.

Jedna odpowiedź wymagane

Musisz odmówić komuś, kto bardzo liczył na Twoją pomoc. Co robisz?

Oferuję pomoc mimo braku zasobów, ale w ograniczonym zakresie. Zgadzam się, bo wiem, że będzie rozczarowany. Odmawiam, ale długo tłumaczę wszystkie powody swojej decyzji. Odmawiam jasno i z szacunkiem, bez brania odpowiedzialności za jego emocje.

Jedna odpowiedź wymagane

Otrzymujesz opinię, z którą częściowo się zgadzasz. Co robisz?

Koncentruję się głównie na części, z którą się nie zgadzam. Wskazuję, z którą częścią się zgadzam, a którą widzę inaczej, i wyjaśniam dlaczego. Przyjmuję całość, żeby nie być defensywnym. Odkładam rozmowę, dopóki emocje nie opadną, niezależnie od sytuacji.

Jedna odpowiedź wymagane

Klient prosi o dodatkowy zakres pracy bez zmiany terminu i budżetu. Co robisz?

Robię część dodatkowej pracy bez formalnego uzgodnienia. Zgadzam się, żeby utrzymać dobrą relację. Odmawiam, bo dodatkowy zakres nie był w umowie. Wyjaśniam wpływ dodatkowego zakresu na termin lub budżet i proponuję wybór jednego z wariantów.

Jedna odpowiedź wymagane

Współpracownik często przekazuje Ci zadania bez pełnych informacji. Co robisz?

Uzupełniam brakujące dane samodzielnie, jeśli tylko potrafię. Odsyłam zadania, jeśli czegokolwiek w nich brakuje. Za każdym razem dopytuję o brakujące elementy. Ustalam minimalny zestaw informacji, który musi być przekazany razem z zadaniem.

Jedna odpowiedź wymagane

Przełożony ponawia prośbę mimo Twojego jasnego wyjaśnienia, że nie masz zasobów. Jak reagujesz?

Powtarzam ograniczenie i proszę o wskazanie, które z obecnych zadań ma zostać przesunięte. Ustępuję, bo dalszy sprzeciw może zaszkodzić relacji. Mówię, że nie będę wracać do tego tematu. Zgadzam się częściowo, żeby pokazać elastyczność.

Jedna odpowiedź wymagane

Ktoś odmawia Twojej prośbie, choć bardzo zależy Ci na jej realizacji. Jak reagujesz?

Próbuję jeszcze raz przekonać tę osobę, podając dodatkowe argumenty. Zakładam, że ta osoba nie chce współpracować i szukam kogoś innego. Nie wracam więcej z podobnymi prośbami do tej osoby. Przyjmuję odmowę i, jeśli to potrzebne, pytam o inną możliwą formę lub termin pomocy.

Jedna odpowiedź wymagane

Przełożony mówi: „Ten raport jest fatalny. Zawsze robisz wszystko na ostatnią chwilę”. Jak reagujesz?

Mówię, że przy takim tonie nie będę kontynuować rozmowy. Wyjaśniam, że raport powstał na podstawie danych, które dostałem od innych osób. Proszę o wskazanie konkretnych błędów w raporcie i zaznaczam, że nie zgadzam się z uogólnieniem „zawsze”. Przepraszam za raport i deklaruję, że następnym razem będzie lepiej.

Jedna odpowiedź wymagane

Kolega mówi: „Zrób to dla mnie, przecież ja ostatnio zrobiłem coś dla Ciebie”. Co robisz?

Przypominam, że jego wcześniejsza pomoc była dobrowolna. Zgadzam się, żeby zachować równowagę w relacji. Mówię, że nie lubię takich prób wywierania presji. Oceniam obecną prośbę niezależnie i jeśli nie mogę jej spełnić, jasno odmawiam.

Jedna odpowiedź wymagane

Zespół naciska, żebyś zgodził się na rozwiązanie, bo „wszyscy są za”. Ty nadal widzisz ważne ryzyko. Co robisz?

Sprzeciwiam się decyzji, dopóki zespół nie zaakceptuje mojego stanowiska. Zgadzam się z większością, żeby nie blokować decyzji. Powtarzam swoje zastrzeżenie i proszę o odniesienie się do konkretnego ryzyka przed decyzją. Wstrzymuję się od głosu.

Jedna odpowiedź wymagane

Po odmowie czujesz wyrzuty sumienia, mimo że obiektywnie nie miałeś możliwości spełnienia prośby. Co robisz?

Unikam tej osoby przez jakiś czas. Przypominam sobie, że odmowa nie oznacza braku szacunku, jeśli była uczciwa i adekwatna. Wracam i zgadzam się na część prośby. Tłumaczę jej jeszcze raz szczegółowo, dlaczego odmówiłem.

Jedna odpowiedź wymagane

Osoba w zespole wyraża opinię, którą uważasz za błędną. Jak reagujesz?

Nie komentuję, jeśli nie mam formalnej odpowiedzialności za decyzję. Pytam o jej tok myślenia, a następnie przedstawiam własne argumenty. Koryguję ją od razu, żeby zespół nie poszedł w złą stronę. Przedstawiam swoje stanowisko bez odnoszenia się do jej argumentów.

Jedna odpowiedź wymagane

Na spotkaniach nie masz wystarczająco dużo czasu na przedstawienie swojej części. Jak reagujesz?

Zgłaszam na końcu, że zabrakło mi czasu. Mówię szybciej i skracam wypowiedzi. Przerywam innym, gdy przekraczają swój czas. Proponuję ustalenie konkretnego czasu dla każdej części agendy.

Jedna odpowiedź wymagane

Brak decyzji przełożonego regularnie blokuje pracę zespołu. Co robisz?

Proponuję ustalenie konkretnego czasu reakcji dla decyzji blokujących pracę i pokazuję wpływ opóźnień na zespół. Wysyłam częstsze przypomnienia, żeby decyzja nie zginęła w natłoku spraw. Podejmuję część decyzji samodzielnie, jeśli opóźnienie jest większym ryzykiem. Akceptuję tempo przełożonego, bo odpowiedzialność za decyzję leży po jego stronie.

Jedna odpowiedź wymagane

Otrzymujesz trafną uwagę o błędzie, który rzeczywiście popełniłeś. Jak reagujesz?

Przepraszam wielokrotnie, żeby pokazać, że traktuję sprawę poważnie. Wyjaśniam okoliczności, które doprowadziły do błędu. Przyjmuję konkretną uwagę, biorę odpowiedzialność i ustalam, jak poprawić sytuację. Minimalizuję znaczenie błędu, jeśli nie przyniósł dużych konsekwencji.

Jedna odpowiedź wymagane

Przełożony regularnie kontaktuje się z Tobą po godzinach z tematami, które mogą poczekać do następnego dnia. Co robisz?

Odpowiadam wybiórczo, zależnie od nastroju i pilności. Przestaję odpowiadać bez żadnego wyjaśnienia. Odpowiadam zawsze, bo to przełożony. Ustalam z przełożonym, które sprawy wymagają reakcji po godzinach, a które mogą poczekać do następnego dnia.

Jedna odpowiedź wymagane

Masz inne potrzeby niż druga osoba i nie da się w pełni zaspokoić obu stron. Jak podchodzisz do sytuacji?

Bronię swojego stanowiska, bo ktoś musi postawić granicę. Jasno przedstawiam swoją potrzebę, wysłuchuję drugiej strony i szukam rozwiązania, które respektuje najważniejsze granice obu osób. Ustępuję, jeśli drugiej osobie zależy bardziej. Proponuję kompromis po równo, niezależnie od tego, czego dotyczą potrzeby.

Jedna odpowiedź wymagane

Pod koniec dnia przełożony prosi Cię o pilne zadanie na dziś. Wiesz, że wykonanie go zajmie kilka godzin, a masz ważne zobowiązanie po pracy. Co robisz?

Zostaję, bo pilne zadanie od przełożonego powinno mieć pierwszeństwo. Zgadzam się zostać godzinę i robię tyle, ile zdążę. Wyjaśniam, że dziś nie mam możliwości zostać dłużej, i pytam, czy zadanie można przesunąć albo zmienić priorytety innych prac. Odmawiam, mówiąc, że po godzinach nie jestem dostępny.

Jedna odpowiedź wymagane

Musisz powiedzieć współpracownikowi, że jego sposób komunikacji utrudnia współpracę. Jak to robisz?

Mówię, że powinien być bardziej profesjonalny. Przekazuję uwagę przez jego przełożonego. Zaczynam od wielu komplementów, żeby złagodzić przekaz. Opisuję konkretne zachowanie, jego wpływ i mówię, jakiej zmiany potrzebuję.

Jedna odpowiedź wymagane

Przełożony mówi: „Jeśli naprawdę zależy Ci na projekcie, zostaniesz dziś dłużej”. Wiesz, że dziś nie możesz zostać. Jak odpowiadasz?

Mówię, że rozumiem wagę projektu, ale dziś nie mogę zostać, i wracam do rozmowy o innych sposobach zabezpieczenia zadania. Odpowiadam, że łączenie zaangażowania z zostawaniem po godzinach jest nie fair. Zostaję na część czasu, żeby pokazać, że jednak mi zależy. Zostaję, żeby nie zostać odebranym jako mało zaangażowany.

Jedna odpowiedź wymagane

Członek zespołu nie dotrzymuje kolejnego ustalonego terminu. Co robisz?

Przejmuję część jego zadań, żeby projekt nie ucierpiał. Przypominam mu, że zespół na nim polega. Mówię, że takie podejście jest nieodpowiedzialne. Opisuję konkretne opóźnienia, ich wpływ i pytam, co stoi za problemem, a następnie ustalamy dalsze oczekiwania.

Jedna odpowiedź wymagane

Na spotkaniu ktoś przypisuje Twojemu zespołowi błąd, choć dane pokazują bardziej złożoną sytuację. Co robisz?

Koryguję informację, przedstawiając dane i oddzielając fakty od oceny. Bronię zespołu i wskazuję, kto faktycznie odpowiadał za problem. Wracam do tematu z zainteresowanymi po spotkaniu. Nie reaguję, żeby nie eskalować rozmowy.

Jedna odpowiedź wymagane

Kolega prosi Cię o pożyczenie danych, do których nie powinien mieć dostępu. Mówi, że „to tylko na chwilę”. Jak odpowiadasz?

Odmawiam i wskazuję, że nie mogę udostępnić tych danych poza obowiązującą procedurą. Odmawiam i dodaję, że nie powinien w ogóle o to pytać. Udostępniam tylko część informacji. Mówię, że zobaczę, co da się zrobić, żeby uniknąć konfliktu.

Jedna odpowiedź wymagane

W konflikcie widzisz, że druga osoba ma częściowo rację, ale jednocześnie przekracza Twoją granicę. Co robisz?

Odkładam rozmowę, aż druga osoba zmieni ton. Przyznaję jej rację w konkretnym punkcie i osobno jasno nazywam granicę, której chcę bronić. Ustępuję, skoro ma część racji. Skupiam się na obronie własnej granicy, żeby nie osłabić stanowiska.

Jedna odpowiedź wymagane

Kolega regularnie wysyła Ci dane zbyt późno, przez co opóźnia się Twój raport. Jak reagujesz?

Mówię, że przez niego ciągle mam problem z terminami. Mówię konkretnie, że potrzebuję danych do środy do 12:00 i wyjaśniam, jaki wpływ ma opóźnienie. Przypominam mu częściej, licząc, że sytuacja się poprawi. Informuję przełożonego, że współpraca nie działa.

Jedna odpowiedź wymagane

Na spotkaniu większość zespołu popiera rozwiązanie, które według Ciebie ma poważne ryzyko. Jak reagujesz?

Mówię, że pomysł jest zły i wyjaśniam dlaczego. Czekam do końca spotkania i rozmawiam prywatnie z liderem. Przedstawiam konkretne ryzyko, jego możliwe konsekwencje i alternatywę. Nie zabieram głosu, bo grupa już podjęła kierunek.

Jedna odpowiedź wymagane

Podczas zebrania masz zastrzeżenie do planu, ale nie masz pełnych danych. Co robisz?

Wspominam o wątpliwości dopiero po spotkaniu. Przedstawiam zastrzeżenie jako pewny problem, żeby zostało potraktowane poważnie. Milczę, dopóki nie będę całkowicie pewny. Mówię, że widzę potencjalne ryzyko, zaznaczam czego nie wiem i proponuję sprawdzenie danych.

Jedna odpowiedź wymagane

Współpracownik regularnie przerywa Ci na spotkaniach. Co robisz w chwili kolejnego przerwania?

Kontynuuję wypowiedź nieco głośniej, żeby odzyskać głos. Przerywam swoją wypowiedź i wracam do niej później, żeby nie tworzyć napięcia. Po spotkaniu mówię tej osobie, że takie przerwania utrudniają mi przedstawienie stanowiska. Mówię spokojnie: „Chciałbym dokończyć myśl. Za chwilę chętnie odniosę się do Twojego punktu.”

Jedna odpowiedź wymagane

Potrzebujesz pomocy eksperta, który jest bardzo zajęty. Jak formułujesz prośbę?

Pytam, czy może mi pomóc, gdy znajdzie chwilę. Mówię konkretnie, czego potrzebuję, ile czasu to zajmie i do kiedy potrzebna jest odpowiedź. Wyjaśniam długo, dlaczego sprawa jest dla mnie ważna. Proszę przełożonego, żeby nakazał ekspertowi pomoc.

Jedna odpowiedź wymagane

Kolega trzeci raz w tym tygodniu prosi Cię o przejęcie części jego zadania. Masz własny pilny termin na dziś. Jak reagujesz?

Mówię, że dziś nie mogę tego przejąć, bo mam własny termin, i proponuję krótko ustalić inną możliwość pomocy. Zgadzam się na niewielką część zadania, choć wiem, że zwiększy to ryzyko opóźnienia mojej pracy. Przejmuję zadanie, żeby nie pogorszyć relacji. Odmawiam i zwracam uwagę, że powinien lepiej planować swoje obowiązki.

Jedna odpowiedź wymagane

Podczas spotkania ktoś publicznie przypisuje Ci błąd, za który nie odpowiadasz. Jak reagujesz?

Nie reaguję, żeby nie odciągać spotkania od głównego tematu. Spokojnie koryguję informację i wskazuję, za jaki zakres rzeczywiście odpowiadałem. Wyjaśniam, która osoba lub zespół faktycznie odpowiadał za błąd. Czekam do końca spotkania i wyjaśniam sprawę zainteresowanym osobom na osobności.

Jedna odpowiedź wymagane

W trudnej rozmowie druga osoba zaczyna mówić podniesionym głosem. Co robisz?

Mówię spokojnie, że chcę kontynuować rozmowę, ale bez podnoszenia głosu. Kończę rozmowę i proponuję wrócić do niej później. Kontynuuję spokojnie, skupiając się na meritum i nie reagując na ton. Podnoszę głos tylko na chwilę, żeby odzyskać kontrolę nad rozmową.

Jedna odpowiedź wymagane

Klient proponuje rozwiązanie, które Twoim zdaniem nie rozwiąże jego problemu. Co robisz?

Realizuję część pomysłu, a resztę zmieniam po swojemu. Wyjaśniam swoje zastrzeżenia, odnoszę je do celu klienta i proponuję alternatywę. Realizuję pomysł klienta, bo to on płaci. Mówię, że rozwiązanie jest niewłaściwe.

Jedna odpowiedź wymagane

Na spotkaniu przełożony przypisuje Ci dodatkowe zadanie, które jest ważne, ale koliduje z terminem kluczowego projektu, za który już odpowiadasz. Jak reagujesz?

Informuję o konflikcie terminów i proszę o wspólne ustalenie, które zadanie ma mieć pierwszeństwo. Przyjmuję zadanie, ale zaznaczam, że termin obecnego projektu może się przez to przesunąć. Przyjmuję zadanie i po spotkaniu sam decyduję, które z obecnych prac przesunąć. Odmawiam, wskazując, że mój zakres odpowiedzialności jest już pełny.

Jedna odpowiedź wymagane

Po Twojej odmowie druga osoba ponawia prośbę trzy razy. Co robisz?

Mówię, że dalsza rozmowa nie ma sensu i odchodzę. Dodaję coraz więcej uzasadnień, żeby przekonać ją do mojej decyzji. Zmieniam zdanie, żeby zakończyć napięcie. Spokojnie powtarzam swoje stanowisko bez wchodzenia w coraz dłuższą obronę.

Jedna odpowiedź wymagane

Kolega krytykuje Twoją prezentację bardzo ogólnie: „to w ogóle nie działa”. Co robisz?

Mówię, że taka krytyka jest bezwartościowa. Ignoruję komentarz, bo jest zbyt ogólny. Proszę o wskazanie konkretnych elementów, które jego zdaniem nie działają. Bronię prezentacji i wyjaśniam, ile pracy w nią włożyłem.

Jedna odpowiedź wymagane

Współpracownik często przerywa Ci pracę z pytaniami, które nie są pilne. Jak reagujesz?

Odpowiadam tylko wtedy, gdy mam dobry moment. Pomagam za każdym razem, żeby nie wyjść na nieżyczliwego. Proponuję ustalony czas na pytania i wyjaśniam, kiedy potrzebuję nieprzerwanej pracy. Mówię, że nie chcę, żeby mi przeszkadzał.

Jedna odpowiedź wymagane

Przełożony kolejny raz prosi Cię o przejęcie zadania „tylko wyjątkowo”. W praktyce podobne prośby powtarzają się regularnie. Co robisz?

Mówię, że mogę przejąć zadanie tylko po ustaleniu, które z obecnych obowiązków zostanie przesunięte lub zdjęte. Zgadzam się tym razem, ale zaznaczam, że sytuacja nie może się powtarzać. Przyjmuję zadanie, ale wracam do tematu obciążenia przy kolejnej rozmowie okresowej. Odmawiam, ponieważ taka sytuacja zdarza się już zbyt często.

Ostatni krok

Gotowe? Zobacz swój wynik

Po wysłaniu odpowiedzi otrzymasz wynik ogólny oraz analizę poszczególnych obszarów. Wynik będzie dostępny od razu.

FAQ

Najczęściej zadawane pytania

Ile pytań ma test asertywności? +

Test zawiera 40 pytań sytuacyjnych podzielonych na 8 obszarów kompetencji.

Czy test ma dobre i złe odpowiedzi? +

Nie w takim sensie jak test wiedzy. Każda odpowiedź reprezentuje inny poziom zachowania asertywnego i otrzymuje od 0 do 4 punktów. Wynik ma pokazać profil preferowanych reakcji.

Czy asertywność oznacza mówienie „nie”? +

Odmawianie jest tylko jednym z elementów. Asertywność obejmuje także wyrażanie opinii, próśb, granic i reagowanie na krytykę oraz presję.

Czy asertywność jest tym samym co agresywność? +

Nie. Asertywność łączy jasność własnego stanowiska z szacunkiem do drugiej osoby.

Czy test mierzy osobowość? +

Nie. Test opisuje wybory w konkretnych sytuacjach i ma charakter rozwojowy.

Czy test nadaje się do rekrutacji? +

Może być narzędziem pomocniczym, ale nie powinien być jedyną podstawą decyzji rekrutacyjnej.

Jak asertywnie odmówić przełożonemu? +

Jasno opisać ograniczenie i, jeśli to możliwe, poprosić o ustalenie priorytetów lub alternatywnego terminu.

Jak reagować, gdy ktoś nie przyjmuje odmowy? +

Spokojnie powtórzyć stanowisko bez tworzenia coraz dłuższych usprawiedliwień.

Jak reagować na niesprawiedliwą krytykę? +

Poprosić o konkrety, odnieść się do faktów i zakwestionować nieuzasadnione uogólnienia bez atakowania rozmówcy.

Czy asertywność można ćwiczyć? +

Tak. Pomagają ćwiczenia z odmawiania, komunikatów dotyczących potrzeb, stawiania granic i trudnych rozmów.